'Journalist te water'. Journalist en tekstschrijver. Rechtbankverslaggever in Zwolle en Zutphen en algemeen verslaggever voor landelijke en regionale media zoals ANP, dagblad de Stentor, Reformatorisch Dagblad, Juridisch Persbureau Zwolle en meer. Woont op een ark in Zwolle.

 

'Rustig verlopen'

De zaak was – zoals eigenlijk alle rechtszaken – in alle rust behandeld. Maar de deur van zaal 1 was net gesloten of twee partijen vlogen elkaar in de haren. Een man werd tegen een tafel gesmeten. Er klonken krachttermen, een vrouw gilde. Een advocaat sprong tussenbeide. En dat was het. Voor mij bleef het bij een kort bericht in dagblad de Stentor. Een ANP-collega zag er aanvankelijk nieuws in, maar de lat bleek toch te hoog. Hier leek het verhaal te eindigen. Tot een partij zich kort na dit feit in de perskamer meldde met de vraag of ik de politie wilde vertellen wat ik gezien had. Getuigen vertellen vaak kort na een opvallend feit wat ze gezien of gehoord hebben. Maar wie veel rechtszaken bijwoont, begrijpt dat dit 'kort' een nogal rekkelijk begrip is. Dat bleek ook in dit geval. Pas in juli werd ik door een agent gebeld over dit akkefietje in maart. Veel kon ik me niet meer herinneren. En ik wilde ook niet meer kwijt: want wat kon ik me herinneren van wat zich in een flits vier maanden terug voor mijn ogen afspeelde?

Zo spannend als het vak van journalist kan zijn, zo vaak schrijven we op dat iets 'rustig verlopen' is. Midden juli keek ik gebiologeerd naar een halfvolle zaal die met vlaggen stond te zwaaien terwijl de tanks rolden over het scherm waarnaar ze tuurden. Een man met snor riep nationalistische teksten in een taal die ik niet machtig was. Er werd uit volle borst gezongen terwijl marsmuziek klonk. De zaal stond in Apeldoorn, de vlaggenzwaaiers waren Turkse Nederlanders en de man-met-snor was hun grote man, Erdogan. Deze herdenking van de coup die in juli een jaar terug plaats vond, was groot nieuws in ons land. De aanwezigen daar herinnerden zich die avond in juli nog als de dag van gisteren.

Zou het uit de hand lopen als toch een vertegenwoordiger van de Turkse overheid de bijeenkomst bijwoonde? Het ANP wilde het graag weten. Die gast kwam niet en dat gold ook voor eventuele rellen, kon ik melden. Het bleef bij een rustig avondje vlaggetjes zwaaien.

Meer dagelijkse updates van mijn werk als journalist via https://twitter.com/michielsatink, of klik hier.

 

Een jacht

De diplomatieke wagen stond voor de rechtbank, maar binnen was weinig te merken van het bezoek van de ambassadeur van de Afrikaanse oliestaat Equatoriaal-Guinee. In Zwolle werd een bijzondere zaak behandeld waarbij de ambassadeur aanwezigheid wenste: de inbeslagname van een luxejacht van 100 miljoen dollar. En zo mochten de aanwezigen een kleine blik werpen op een groot corruptieonderzoek naar de vice-president van deze republiek.

Van een aan de ketting gelegde jacht is het maar een kleine sprong naar het wegslepen van woonarken. De kwestie rond deze drijvende recreatiewoningen in Kampen speelt al jaren en kwam in februari opnieuw onder ogen van de bestuursrechter. En van corruptie in Afrika is het een wel heel grote stap naar verduistering in de polder, maar ik maak em hier toch. In Zutphen stond een Statenlid van de provincie Flevoland terecht voor verduistering van een erfenis. Ex-Statenlid moet ik zeggen over de VVD'er, want hij was in de maanden ervoor geruisloos uit de politiek verwijderd. Hij kreeg een werkstraf van 180 uur opgelegd.

Afgelopen zomer was ik voor het RD in het toen leegstaande universiteitsgebouw aan de Koornmarkt in Kampen voor een serie over leegstaande panden. In maart keerde ik terug voor een verhaal over de nieuwe bestemming van dit rijksmonument.

 

 

Willekeurig

Met modder besmeurd, de kleren van haar lijf gerukt en in doodsangst verkerend trok een 17-jarig meisje in september vorig jaar de aandacht van een voorbijrijdende automobilist. Dit was niet in een of ander afgelegen bosgebied, maar vlakbij het centrum van Kampen. De gruwelijke verkrachting van dit meisje stond centraal in een lange zitting in de Zwolse rechtbank in april. Ze was een willekeurig slachtoffer, zo bleek. Nietsvermoedende fietsers passeerden haar gniffelend terwijl ze in het gras vocht voor haar leven.

 

In mei stond nog een verkrachtingszaak centraal in dezelfde rechtszaal. Deze zaak versloeg ik mede voor het ANP vanwege de bizarre aanloop: de verdachte zat vast, maar was toch zoek. Hij hoorde 2 jaar cel tegen zich eisen. Ook opvallend was de zaak die ik in Zutphen voor de Stentor volgde van een detective die jarenlang succesvol informatie via de marechaussee kocht. Die informatie zou onder meer een grote vuurwerkzaak op de Veluwe gefrustreerd hebben.

 

Soms valt er ook iets te juichen in de rechtszalen in Oost-Nederland. Zoals in de zaak die er mede voor zorgde dat wettelijk gezien alle arken in Nederland illegaal zijn. Een reparatiewet, gemaakt na een uitspraak in deze en in een Amsterdamse zaak, zorgde er nu mede voor dat deze eigenaren hun arken niet hoeven weg te slepen.

 

 

Buiten de rechtszaal hield ik me deze dagen onder meer bezig met de apotheose rond de Kamper 'kazernekwestie'. De afgeketste aankoop van een kazernecomplex in het centrum van deze stad leidde uiteindelijk tot de val van een VVD-wethouder.

 

Allemansend

Het allemansend is het kortste eind touw aan boord van een schip. In rechtszaken is het vaak de vraag wie aan het kortste eind trekt. In juli 2014 leek dat heel even de officier van justitie te zijn. Een jaar voor deze rechtszitting werd de oude weduwe Tillema levenloos onderaan de lange trap van haar herenhuis gevonden. Een natuurlijke dood, concludeerde de gemeentelijke schouwarts, onder meer op basis van informatie van haar huisarts. Zijn verklaring als getuige-deskundige op de zitting in juli 2014 werd al met argwaan gevolgd door de officier van justitie. Hij deed juist verwoede pogingen aan te geven dat het hier om een moord ging. De officier trok aan het langste eind en ruim 2 jaar later moest de arts zich verantwoorden voor een vermeend geval van meineed. Volgens het OM was de huisarts helemaal niet gebeld. De schouwarts zat fout en verdoezelde dat met een leugen in de rechtszaal, aldus het OM.

In de rijke geschiedenis van het universiteitsgebouw aan de Koornmarkt in Kampen was het uiteindelijk de stad die aan het kortste eind trok. Na jaren vertrok de instelling en liet het een leeg pand achter, bleek uit deze aflevering van mij in de zomerserie van het Reformatorisch Dagblad over 'verlaten panden'. Net op tijd overigens, dit verslag, want het pand wordt inmiddels verbouwd voor een nieuwe bestemming.

Verlaten waren ook de lichamen die gevonden werden in twee bekende moordzaken. De hardloper die op de Posbank in 2003 werd vermoord, werd teruggevonden in een uitgebrande auto in Brabant. Deze maand pakte de politie twee verdachten op, zo maakte ze bekend op de persconferentie die ik bijwoonde. Het lichaam van de vermoorde zakenman Ton Kuijf werd in maart 2014 getroffen in een brandende chalet in Ermelo. Midden deze maand staan de verdachten in deze zaak rond de Ermelose chaletmoord terecht. Een zaak waarbij zowat iedereen aan het kortste eind lijkt te trekken.

 

Zie voor dagelijkse updates deze link.

 
More Articles...